ENCOD BULLETIN 51

Op 24 en 25 april kwamen 26 vertegenwoordigers van 13 verenigingen en 7 afgevaardigden van de Baskische Beleidscel Drugs samen in Murgia, dichtbij de Baskische hoofdstad Vitoria, samen om de resultaten van het rapport Drugs en Diplomatie te analyseren.

Na twee dagen debat en gezamenlijke reflectie werd duidelijk dat het rapport een nuttig werktuig is om de drugbeleidshervormingsbeweging te versterken en haar impact op het politieke debat. De onderliggende hoofdvraag bleef echter onbeantwoord: en wat doen we nu verder?

Een van de doelstellingen van de vergadering was het vastleggen van de ervaringen van de verenigingen voor 3 concrete zaken: hun deelname aan het politieke debat, het toepassen van het genderperspectief en schadebeperking. De uitwisseling illustreerde het potentieel en het niveau van de kennis die we samen delen en toonde ook aan op welke fronten we nog onvoldoende kennis in huis hebben. Ook de noodzaak om deze kennis meer uit te wisselen om onze mogelijkheden te versterken kwam duidelijk naar voor.

De waardevolle bijdragen van de mensen die actief waren in de overheidsadministratie leverden ideeën voor een verbeterde deelnamen aan het politiek debat en hoe we met formele en informele strategieën kunnen tussenkomen in het drugbeleid op praktische en meer theoretische manieren.

Over dat laatste concludeerden we dat we op twee fronten zullen werken: enerzijds moet er meer aandacht besteed worden aan interne training en anderzijds moeten we met een gemeenschappelijk standpunt en concrete voorstellen naar voor komen om de vastgeroeste veronderstellingen van het verbodsregime te veranderen. In een volgende stap zal een aparte werkgroep de volgende maanden werken aan een tekst die iedereen kan onderschrijven. Deze groep zal het volgende jaar een bijeenkomst organiseren waarop alle Spaanse federaties en organisaties worden uitgenodigd en waar de tekst wordt getoetst aan praktische workshops en politiek debat. Deze nationale samenkomst zal niet alleen een grote stap voorwaarts betekenen voor ons politieke en media invloed, maar ook bijdragen aan een grotere samenhang voor de sociale beweging op zich. De uitdaging bestaat erin om al de organisaties actief rond verschillende drugs en verschillende vormen van druggebruik op dezelfde lijn te krijgen met meerdere actievoorstellen in een sfeer van harmonie en respect voor elkaar.

Zoals al uit het rapport bleek, is er vooral nog veel werk aan de winkel in de anti-verbodsbeweging op het vlak van het genderperspectief. Slechts weinig organisaties besteden aandacht aan het man/vrouw perspectief in de praktische werking van de organisaties of in de politieke voorstellen waar ze mee naar buiten komen. Toch worden er al stappen gezet om meer aandacht te besteden aan een meer genuanceerde aanpak op dit gebied. In Murgia werd er een concrete werkgroep opgericht die zal focussen op de al aanwezige ervaring en op de gevoeligheden op dit vlak. Deze groep zal diepgaander onderzoeken hoe het genderperspectief tot zijn recht kan komen in onze strategieën en concrete werkmethoden.

We moeten nog steeds verduidelijken hoe we de aanbevelingen en conclusies van het rapport zullen invullen in onze eigen organisaties. Het rapport is niet alleen een middel om onze deelname aan het politieke debat te versterken, maar ook een instrument waarmee we onze eigen interne werking kunnen verbeteren in de afzonderlijke organisaties en ook binnen ENCOD als Europees netwerk.

Op 16-jarige leeftijd is ENCOD begonnen aan de eigen adolescentie. Begonnen als een groep NGO’s die samenwerkte met de Europese Commissie in de tijd dat het Europees Waarnemingscentrum voor Drugs en Drugsverslaving werd opgericht, werd ENCOD al snel het bastaardkind van deze twee instellingen. Omdat ENCOD genegeerd en zelfs verlaten werd door sommige van haar scheppers, leerde de organisatie met de jaren alleen te staan in de wereld. ENCOD voedde zich met de woede van diegenen die werden onderdrukt door het drugbeleid en slaagde erin om deze protesten om te vormen tot voorstellen tot veranderingen naar een meer rechtvaardige en doelgerichtere samenleving.

Maar net als bij kinderen met een groeischeut, heeft ook ENCOD te kampen met groeipijnen door de spectaculaire uitbreiding van de afgelopen jaren, waarbij we evolueerden van een koepel van 7 verenigingen naar een ledenbestand van 175 organisaties en individuen.

De adolescentie is een periode van rebellie tegen het ouderlijk gezag, van de zoektocht naar de eigen identiteit en onafhankelijkheid, van het opzoeken van gelijkgestemden, van de behoefte aan referenties, creativiteit en moed. Doordat de adolescentie dichter staat bij de volwassenheid dan bij de kindertijd, houdt ze de ouders een spiegel voor die hen confronteert met hun eigen angsten en uitdagingen. Deze rol is weggelegd voor ENCOD op het vlak van drugbeleid. We moeten volwassen genoeg worden om samenhangende, eensgezinde ideeën voor te leggen aan de “volwassenen”, maar zonder onze frisse durf en aanpassingsvermogen, typisch voor de adolescentie, te verliezen.

De Algemene Vergadering in Barcelona die doorgaat van 19 tot 21 juni biedt een grote mogelijkheid om onze argumenten en voorstellen te stroomlijnen. Om dit doel te bereiken moeten we onze interne strubbelingen onder controle houden, uitstijgen boven onze individuele belangen en ons concentreren op het gemeenschappelijke doel: de verandering van het rigide verbodssysteem.

Door Virginia Montañes Sánchez